Wednesday, June 20, 2012

CES 2012: China. REEs.

The 2012 International Consumer Electronics Show was the biggest such event in the show’s 44-year history, with more than 153,000 attendees, up from 149,000 a year ago.

Hot trends included Ultrabooks, OLED TVs, Android 4.0 tablets, next-generation smartphones and 3D printers.
The world’s consumer electronics show which was held last week in Las Vegas, was apparently the biggest and some say the best ever. With Microsoft dropping out from next year’s show, perhaps 2012 will represent something of a peak. From our rare metal blog perspective, there’s plenty of new products in the pipeline sure to keep demand rising for REEs.

As reported by the BBC, 20,000 new products debuted at the show, with strong interest in super-thin, lightweight TVs, Tablets with TV connectivity, including touch  screen interfaces, voice control, and on and on and on. It seems out TVs and the internet are conflating and we all want internet access on everything, from light(er) weight giant screens in our homes, to internet on the run via tablets and handhelds. Now if we can only come up with some non-Chinese REE supply, perhaps we can manufacture some of this stuff outside of China.

CES 2012: Prepare for Sub-$500 Ultrathins: AMD's Fusion Trinity

AMD rejoins ultrathin push, takes issue with Intel for trademarking "Ultrabook"

Intel Corp. (INTC) and Advanced Micro Devices, Inc. (AMD) don't exactly see eye to eye on most things, but at the 2012 Consumer Electronics Show, they seemed to both be in agreement that ultrathin notebook computers were what ready for primetime in 2012.

Staying with China for today, there were a couple of more developments that happened at the weekend. The number of internet users in China soared past half a billion in December, with 356 million of them accessing the internet on handhelds. One year ago the figures were a still very impressive 457 million with 303 million handhelds.  The second development was the re-election of Taiwan’s President and with it the continuation of his conciliatory pro-China policies. One of China’s big fears had been Taiwan reversing that policy. We may now see a slightly more relaxed China in 2012

China's number of Web users rises to 513 million
January 16, 2012 By JOE McDONALD , AP Business Writer
(AP) -- The number of Internet users in China has surged past 500 million as millions of new Web surfers go online using mobile phones and tablet computers, an industry group reported Monday.

The popularity of the Internet in China has driven the explosive growth of profitable Web companies and made fortunes for some Chinese entrepreneurs despite government controls on what the public can see online.

The number of mainland Internet users rose to 513 million in December, up 12 percent from a year earlier, the government-sanctioned China Internet Network Information Center said.

Among them, the number who go online using handheld devices rose 17.5 percent over a year earlier to 356 million.

The popularity of wireless Internet was reflected Friday in a scramble by Chinese gadget fans and scalpers to buy Apple Inc.'s latest iPhone 4S, which sold out within hours of its China launch.

Tuesday, June 12, 2012

Mongolia: Transport transformation = Монгол улс: Зам тээврийн хувьсал

Economic Update
7 May 2012

Mongolia: Transport transformation

New rail links with Russia and China and a planned overhaul of the road network underline progress in Mongolia’s plans to use the recent surge in resource growth to improve infrastructure and transport. However, there are concerns that political wrangling could delay the implementation of ambitious projects.
In early April, state-owned Mongolian Railways received five new locomotives and 245 freight wagons from China as part of a soft-loan deal. Delivered with decorations commemorating the 805th anniversary of the Mongol Empire’s founding, the rolling stock symbolises eagerness to improve transport links with China as the scale of Mongolia's mineral wealth becomes clearer.
Ulaanbaatar plans to build a new 270-km link from its Tavan Tolgoi coking coal mine – located in the South Gobi desert – to the Chinese border by 2013. While exports to China rose 37% year-on-year (y-o-y) to 17.5m tonnes between January and November 2011, international media reported in February that the current rail link between South Gobi and China, used to export millions of tonnes of coal each year, is “overwhelmed”, adding that “foreign investors say their future could depend on easing the bottleneck”.
With an eye on easing congestion on the route, in March, Mongolia Mining raised $600m in a bond offering for the construction of a 240-km rail link between its Ukhaa Khudag mine and the Mongolia-China border at Gashuun Sukhait. The link is expected to be complete by 2014.
Despite the new links, Ulaanbaatar is wary of overdependence on Chinese demand, with Mongolian Railways also planning to construct a 1000-km rail link from its Tavan Tolgoi coal mine to a port in Russia’s Far East. In February, officials revealed that the link will take two to three years to build and will cost $2bn-2.5bn.
The Russian link is part of $5bn plans approved in 2011 to quadruple the domestic rail network to boost commodity exports. The existing Trans-Mongolian Railway connects the Trans-Siberian Railway from Ulan Ude in Russia to Erenhot and Beijing in China through Ulaanbaatar, with the Mongolian section spanning 1110 km.
Despite the importance of the new links, railway officials have complained over a political stalemate stalling implementation. According to Purevbaatar Luvsandavag, the vice-chairman of the Mongolia Railway Authority, the government has not raised the $50m required to fund a series of feasibility studies and projects designs drawn up in 2011.
“We still do not have permission from the government to announce an open tender to build the railways, and in general, there is still a deadlock when it comes to funding and building infrastructure,” Purevbaatar told Reuters on the sidelines of the Coal Mongolia conference in Ulaanbaatar.
Purevbaatar further added that the government had sought funding for the projects through overseas equity markets, instead of the railway authority’s preferred option involving public-private partnerships with investors from Japan and South Korea.
In March, the cabinet introduced an implementation plan for state policy on the railways, with the government planning to create a state-run dominant shareholding company that will control 51% of basic railway structure and the rest to be offered as shares on domestic and foreign stock exchanges.
Although railways are vital in linking the 1.5m-sq-km country, revenues from coal and other minerals are also expected to fund far-reaching uprades in road and air infrastructure.  In April, the cabinet identified a list of “urgent” roads and bridges to construct as part of its new building programme, with a total of 5572 km of roads and 900 km of highways connecting the capital to the country’s aimags, or provinces.
In the same month, city officials revealed $280m in plans to build bus lanes on existing roads to ease congestion, while adding that a metro service was being mulled as part of efforts for the current public transport system in the capital to be “greatly enhanced”.
On April 23, construction began on a new international airport in Tuv province to satisfy the rising international passenger and freight transport volume. Prime Minister Sükhbaatar Batbold said at that the groundbreaking that a $358m soft loan from Japan would fund the new facility. The airport, located 60 km outside of Ulaanbaatar, will ease pressure on the existing Chinggis Khaan International Airport.
Expected to be complete by 2015, the new airport will be able to service all larger modern aircraft and afford better protection from wind shear than Chinggis Khaan. The airport is expected to have a capacity of transporting 1.65m passengers and 11,900 tonnes of freight annually.
The government’s wide-reaching plans to facilitate commodity-based travel will help ensure longer-term and broad-based growth. Improving passenger services and minimising political wrangling will also go a long way in this regard.

Монгол Улс: Зам тээврийн хувьсал

Mонголоор дамжин өнгөрөх БНХАУ-ыг ОХУ-тай холбох төмөр замын сүлжээний нарийвчилсан төлөвлөгөө нь Монгол улсын тээвэрлэлт, дэд бүтцийг сайжруулахад чухал ач холбогдолтой юм. Гэсэн хэдий ч төрийн оролцооноос хамаарч уг төслийн хэрэгжилт удааширч байгаа нь харамсалтай.
4-р сарын эхээр “Монголын төмөр зам” ТӨХК 5 илчит тэрэг, 245 ачааны вагоныг МУ-ын Засгийн Газар, БНХАУ хоорондын байгуулсан экспортын хөнгөлөлттэй зээлийн хүрээнд худалдан авчээ. Их Монгол улс байгуулагдсаны 805 жилийн ойд зориулж илчит тэргүүдийн гаднах төрх загварыг Монголын ашигт малтмалын арвин их нөөцийг БНХАУ-руу тээвэрлэх төмөр замын сүлжээг бэхжүүлэхийг билэгдэн зохион бүтээжээ.
Улаанбаатар дахь удирдагчид Өмнөговь аймгийн Таван Толгой коксжих нүүрсний уурхайгаас БНХАУ-ын хил хүртэл 270 км шинэ төмөр замыг 2013 онд барьж дуусгахаар төлөвлөсөн байна. БНХАУ-руу чиглэсэн экспортын хэмжээ жилээс жилд өссөөр 37%-д хүрч 2011 оны 1 сараас 11 сарын хооронд 17.5 сая тоннд хүрчээ. 2 – р сард олон улсын хэвлэл мэдээллийн хэрэгслээр Өмнөговь аймгийг БНХАУ – тай холбодог одоогийн төмөр замын сүлжээ нь жил бүр сая сая тонн нүүрсийг үндсэн хүчин чадлаасаа хэд дахин давуулан экспортлодог байсан талаар мэдээллэсэн. Гадаадын хөрөнгө оруулагчдын хэлж байгаагаар Монгол улсын нүүрс экспортын хэтийн төлөв дээрхи нөхцөл байдлыг хэрхэн шийдвэрлэхээс шалтгаалах ажээ.
3–р сард төмөр замын ачааллыг багасгах зорилгоор Монгол Хятадын хилийн Гашуун сухайт боомтыг Ухаа худагийн уурхайтай холбосон 240 км төмөр замын сүлжээг барихаар уул уурхайн салбараас 600 сая долларын бонд босгожээ. Энэ замыг 2014 онд барьж дуусгахаар төлөвлөөд байна.
Дээрхи төмөр замыг барихаас гадна Улаанбаатарчууд /Монголчуудыг төлөөлж  шийдэгчид/ БНХАУ-аас хэт хамааралтай болохоос болгоомжлон “Монголын төмөр зам” ТӨХК Таван толгойн нүүрсний ордоос Оросын алс дорнодын боомт хүртэл 1000 км төмөр замыг барихаар төлөвлөжээ. 2-р сард албаны хүмүүсийн мэдээллэснээр энэ сүлжээг 2-3 жилийн хугацаанд 2 – 2.5 тэрбум долларын төсөвөөр барина.
2011 онд батлагдсан 5 тэрбум долларын төсөвт төлөвлөгөөний нэг хэсэг нь ОХУ – руу баригдах төмөр замын төсөл бөгөөд энэ замаар нийт төмөр замын экспортын дөрөвний нэгийг тээвэрлэх боломжтой. Одоо ашиглагдаж буй Транс – Монгол транзит төмөр зам нь Улаан – Үдийн Транс – Сибирийн замыг Эрээн, Бээжин хоттой холбож, Монгол улсад 1110 км үргэлжилдэг.
Улс төрчид эдгээр шинэ замуудын ач холбогдлыг мэддэг ч хэрэгжүүлэх асуудлыг шийдвэрлэхгүй байгаад төмөр замын албаныхан дургүйцэж байна. Төмөр замын удирдах газрын дэд дарга Л.Пүрэвбаатарын хэлснээр: “ Засгийн газраас төслийн зураг төсөл, судалгаанд шаардлагатай 50 сая долларыг 2011 онд шийдвэрлэсэн боловч одоо болтол олгогдоогүй байна” гэжээ.
Бид одоо болтол төмөр зам барих нээлттэй тендер зарлах эрхийг Засгийн газраас аваагүй, ерөнхийдөө дэд бүтцийг сайжруулах санхүүжилтийн асуудлууд шийдвэрлэгдэхгүй байна” гэж Пүрэвбаатар Coal Mongolia хуралд оролцохдоо Ройтерс агентлагт хэлжээ.
Тэрээр нэмж хэлэхдээ: “ Засгийн газраас энэ төслийн санхүүжилтийг гадаадын зах зээлээс эрэлхийлж байхад төмөр замын удирдах газрынхан Япон, Өмнөд Солонгосын хөрөнгө оруулагчид, төр, хувийн хэвшлүүдийг оруулцах хувилбарыг илүүд үзэж байна” гэв.
3-р сард Засгийн газрын ээлжит хуралдаанаар төрөөс төмөр замын талаар баримтлах бодлогын хэрэгжүүлэлтийг танилцуулсан байна. Төмөр замын суурь бүтцийн 51% хувьтай төрийн өмчит хувьцаат компани байгуулж, үлдсэн хувийг нь дотоод, гадаадын хөрөнгийн биржээр нээлттэй арилжих нь зүйтэй гэж үзжээ.
1.5сая кв.км нутаг дэвсгэртэй улсын хувьд төмөр зам барих нь маш чухал хэдий ч нүүрс, ашигт малтмалаас олох орлогоор газрын болоод агаарын дэд бүтцийг эрс шинэчилэнэ.  4-р сард Засгийн газраас шинэ бүтээн байгуулалтын хөтөлбөрийн хүрээнд аймгийн төвүүдийг нийслэл хоттой холбосон нийт 5572км зам, 900 км хурдны зам зэрэг ойрын ирээдүйд шинэчлэх шаардлагатай зам гүүрийн нэрсийн жагсаалт гаргажээ.
Тухайн сард хотын удирдлагуудын мэдээллэснээр 280 сая ам.доллараар замын ачааллыг багасгах зорилгоор автобусны шинэ шугамуудыг үүсгэж, метро барихаар төлөвлөсөн нь нийслэлийн нийтийн тээврийн системийг сайжруулахад ихээхэн ач холбогдолтой.
Дөрөвдүгээр сарын 23-нд олон улсын зорчигч болон ачаа урсгалын хүртээмжийг сайжруулах Төв аймгийн олон улсын нисэх буудлын шав тавих ёслол болсон. Ерөнхий сайд С.Батболд хэлэхдээ барилгын ажилд зориулж Япон улсаас 358 сая ам.долларын хөнгөлөлттэй зээл авч байгаа гэжээ. Нисэх буудал Улаанбаатар хотоос 60км – ийн зайд байрлаж байгаа нь Чингис хаан олон улсын нисэх буудлын ачаалыг бууруулах юм.
2015 онд ашиглалтанд оруулахаар төлөвлөж буй шинэ нисэх буудал нь орчин үеийн агаарын тээврийн цогц үйлчилгээг нэвтрүүлсэн салхины хамгаалалттай зэргээрээ хуучин нисэх буудлаас давуу талтай. Шинэ нисэх буудал нь жилд 1.65 сая зорчигч, 11.900тонн ачаа тэвэрлэх хүчин чадалтай.
Засгийн газрын хэтийн төлөвлөгөөнд тээврийн үйлчилгээний чанарыг сайжруулах талаар тусгагдсан байна. Зорчигч үйлчилгээний чанарыг сайжруулж, агаарын тээврийн салбар дахь улс төрийн оролцоог багасгаж чадвал агаарын тээврийн хөгжилд сайнаар нөлөөлнө.

Mongolia: Setting the tone for investment (Economic Update)

Mongolia: Setting the tone for investment

Concerns that a new foreign investment law would severely impact Mongolia’s natural resource sector and economy as a whole are beginning to ease, as industry players now see that reformed legislation is necessary for the country’s economic evolution.
Reports in early May that the Mongolian government was planning to enact wide-ranging limits on foreign ownership in several sectors, including mining, agriculture and banking, led to speculation over an investor exodus, despite the country’s vast and untapped metals and coal reserves.
According to a recent report in The Ulaanbaatar Post, “Approval of the current draft law will be felt throughout the country, as decreasing investment drives down disposable income and job security. Politicians behind this law will be to blame for a large missed opportunity for further growth and wealth to all Mongolians”.
However, in a nod to foreign interests, the law’s provisions were significantly diluted before its approval on May 17. Projects worth more than $80m will not be required to have majority Mongolian ownership. Additionally, the number of strategic sectors that were previously required to be 51% state-controlled was also reduced. The legislation is also not retroactive; various mining companies have confirmed that existing iron ore and other projects will not be affected.
Indeed, some investors believe these regulatory changes will eventually improve the long-term prospects of the country. Officials from Aspire Mining, which owns the Ovoot coking coal mine and rail project in northern Mongolia, told Reuters that the new law would provide more certainty for investors in Mongolian resources and that it would not limit potential funding sources for Aspire’s mine and rail project, which is expected to cost a total of $2bn.
The law tightens a liberal investment regime, built in the 1990s on advice from international organisations, particularly the World Bank, which aimed to spur growth in the post-Soviet economy. However, these plans were made before the country’s vast minerals wealth became apparent, with the massive Oyu Tolgoi copper and gold mine set to double the size of the economy when it comes on-stream in 2013. The giant Tavan Tolgoi coal deposit will also play its part, as it is estimated to hold some 6bn tonnes of reserves.
“It is a good law for Mongolia and provides stability and clarity for investors,” said Eric Zurrin, the CEO of ResCap, a boutique investment bank in Ulaanbaatar. “This brings Mongolia more in line with mature, resources-rich economies, such as Australia and Canada.”
The investment legislation – which requires a parliamentary review of investment by foreign state-owned enterprises – is seen as protecting against China buying up large segments of Mongolian industry. However, it is unlikely to impact on minerals demand from the energy-hungry giant and may serve to improve Ulaanbaatar’s negotiating power.
Coal imports from China are expected to more than double by 2015, with India close behind, as both continue to take up supplies on international markets to feed their rapidly growing power industries. In mid-May, India’s state-owned steel authority announced it would acquire a mine in Mongolia, as well as establish the country’s first steel plant to lower its dependence on Australian coking coal.
The introduction of this law is likely to be viewed as political posturing before elections on June 28, with the ruling party seeking to reassure Mongolian voters that foreign entities will not enjoy the spoils of the country’s hoard of coal, copper, gold and other natural resources on their watch.
However, it can also be argued that the legislation seeks to put the interests of future generations of Mongolians ahead of foreign investors by protecting the country’s precious natural resources from overexploitation. However, encouragement of grassroots growth in industries other than mining will also help see domestic firms take a firmer grasp on the economy’s future.

Монгол улс: Хөрөнгө оруулалтын өнгийг засах нь

Шинэчилсэн хууль эрх зүй нь тус улсын эдийн засгийн хувьсах хөгжилд (эволюци) хэрэгтэй болохыг үйлдвэрлэлийн салбарынхан одоо ойлгохын сацуу Гадаадын хөрөнгө оруулалтын тухай шинэ хууль нь Монгол улсын байгалийн нөөцийн салбар болон эдийн засагт бүхэлд нь ноцтой нөлөөлөл үзүүлэх байх гэсэн сэтгэлийн зовиур тайтгарч эхэлж байна.
Уул уурхай, хөдөө аж ахуй, банк зэрэг хэд хэдэн салбаруудад гадаадын хөрөнгө оруулалттай эзэмшилд өргөн хүрээнд хязгаарлалт хийх асуудлыг хуульчлах талаар Монголын засгийн газар төлөвлөж байгаа тухай 5-р сарын эхээр мэдэгдэж байсан нь хэдийгээр тус улсад ихээхэн хэмжээний хөндөгдөөгүй металл болон нүүрсний нөөцүүд байдаг ч, хөрөнгө оруулагчид дүрвэн гарч магадгүй гэсэн таамаглалд хүргэж байсан билээ.
Улаанбаатар шуудан-д саяхан гарсан мэдээнд дурьдсанаар бол, “Хөрөнгө оруулалт буурахын хирээр татварын дараах хувь хүний орлого болон ажил эрхлэлтийн аюулгүй байдлыг доош нь чангааснаар энэ хуулийн төслийг батлах нь улс орон даяар нөлөөлнө гэж үзэж байгаа ажээ. Бүх Монголчуудын цаашдын өсөлт ба баялгийн хувьд ихээхэн боломжийг алдаж байгаа нь энэ хуулийн ард байгаа улс төрчдийн буруу юм.“ гэжээ.
Гэвч гадаадын ашиг сонирхол хэцүүдэж байх үед, 5-р сарын 17-нд батлагдахаас өмнө уг хуулийн нөхцлүүд ихээхэн хэмжээгээр суларч доройтсон. 80 сая ам.доллараас илүү үнэтэй төслүүдийн хувьд Монголчууд давуу хувь эзэмшилтэй байх шаардлагагүй болсон байна. Үүний дээр, өмнө нь 51%-ийн төрийн хяналтыг шаарддаг байсан стратегийн салбаруудын тоо хэмжээ мөн буурсан байна. Мөн уг хууль нь өнгөрсөн үед хамаарахгүй бөгөөд одоо байгаа төмрийн хүдрийн болон бусад төслүүд өртөхгүй хэмээн олон уул уурхайн компаниуд нотолсон байна.
Хэрэг дээрээ, зарим хөрөнгө оруулагчид эдгээр хууль эрх зүйн зохицуулалтууд нь тус улсын урт хугацааны хэтийн төлвийг эцэст нь сайжруулна хэмээн итгэж байна. Монгол улсын хойд хэсэгт байрладаг Овоот өндөр илчлэгт нүүрсний орд болон төмөр замын төслүүдийг эзэмшдэг Аспайр Майнинг-ийн албан тушаалтнууд нийт 2 тэрбум ам.долларын өртөгтөй байхаар тооцсон Аспайр Майнинг болон төмөр замын төслийн санхүүжилтийн боломжит эх үүсвэрүүдийг энэ шинэ хууль хязгаарлахгүй бөгөөд Монголын байгалийн нөөцүүдэд хөрөнгө оруулагчдад илүү эргэлзээгүй байдлыг бий болгоно хэмээн Ройтер [агентлагт] мэдэгдсэн байна.
Хуучин Зөвлөлт холбоот улсуудын эдийн засагт өсөлт буй болгох зорилготойгоор олон улсын байгууллагууд, ялангуяа Дэлхийн банкны зөвлөгөөгөөр 1990-ээд онуудад байгуулсан хөрөнгө оруулалтын либерал тогтолцоог уг хууль чангатгаж өгсөн байна. Гэвч 2013 онд ашиглалтанд орохдоо эдийн засгийн хэмжээг хоёр дахин нэмэгдүүлэх агуу том Оюу толгой зэс алтны уурхайн зэрэгцээ тус улсын ихээхэн хэмжээний эрдэс баялаг ил болохоос өмнө эдгээр төлөвлөгөөнүүд хийгдсэн байжээ. 6 тэрбум тоннын нөөцтөй хэмээн тооцдог агуу том Таван толгойн нүүрсний орд нь мөн өөрийн гэсэн үүрэгтэй.
Улаанбаатар хот дахь жижиг хөрөнгө оруулалтын банк болох ResCap (ResCap)-ийн Гүйцэтгэх захирал Эрик Зуррин “Энэ нь Монголын хувьд сайн хууль бөгөөд хөрөнгө оруулагчдад тогтвортой байдал болон тодорхой байдлыг бий болгож байна” гэв.“Энэ нь Австрали, Канад зэрэг нас бие гүйцсэн, байгалийн баялаг ихтэй эдийн засагтай орнуудын түвшинд Монгол улсыг авчирч байна.”
Гадаад улс орны эзэмшил бүхий аж ахуйн нэгжүүдийн хөрөнгө оруулалтыг парламент хянан үзэхийг шаардсан – хөрөнгө оруулалтын энэ хуулийг Монголын үйлдвэрлэлийн салбарын ихээхэн хувийг Хятадууд худалдан авахын эсрэг хийсэн хамгаалалт хэмээн харж байгаа ажээ. Гэвч энэ нь эрчим хүчний хувьд өлсгөлөн аварга том хүчний эрдэс баялгийн эрэлтэд нөлөө үзүүлж чадахгүй байж магадгүй бөгөөд Улаанбаатарын хэлэлцээр хийх хүчин чадлыг сайжруулахад үйлчилж магадгүй юм.
2012 он гэхэд Энэтхэг улсыг араасаа ойрхон дагуулсан, Хятадын нүүрсний импорт хоёр дахин илүү нэмэгдэх тооцоотой ба хоёулаа хурдацтай өсөн нэмэгдэж байгаа эрчим хүчний үйлдвэрлэлээ хангахын тулд олон улсын зах зээлд ханган нийлүүлэлтийн худалдан авалт хийсээр байх болно. 5-р сарын дунд гэхэд Энэтхэгийн төрийн өмчит төмрийн эрх бүхий байгууллага Монгол улсад уурхай эзэмшиж, түүнчлэн Австралийн өндөр илчлэг бүхий нүүрсний ордоос хамааралтай байдлаа багасгахын тулд тус улсад анхны төмрийн үйлдвэр байгуулах болно хэмээн зарласан байна.
Гадаадын хуулийн этгээдүүд тус улсад хараандаа авсан нүүрс, зэс, алт болон бусад байгалийн нөөцийн хуримтлалд татагдан зугаацахгүй болно гэдгийг эрх барьж буй нам Монголын сонгогч нарт дахин батлахын зэрэгцээ, энэ хуулийг нэвтрүүлсэн явдал нь 6-р сарын 28-ны сонгуулиас өмнө улс төрийн нөхцөл байдлыг буй болгож байна хэмээн үзэж байна.
Гэвч, тус улсын үнэт байгалийн нөөцийг хэт их олборлон ашиглахаас хамгаалах замаар Монголын ирээдүйн үеийнхний ашиг сонирхлыг гадаадын хөрөнгө оруулагчдаас урьтан тавихыг энэхүү хууль хичээсэн хэмээн маргаж бас болох талтай. Гэвч, уул уурхайгаас бусад салбарын үйлдвэрлэлд үндсэн суурь өөрчлөлтийг дэмжих нь дотоодын пүүс компаниуд ирээдүйн эдийн засгаас чангахан зуурч авахад мөн дэмтэй болно.